فصلنامه علمی مطالعات بیداری اسلامی

بررسی متغیرهای مؤثر در تغییر رویکرد دکترین پیرامونی رژیم صهیونیستی با تاکید بر پیمان ابراهیم

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

محمدرضا جوانی 1
مهدی عباس زاده فتح آبادی 2

1 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و الهیات، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

2 علوم سیاسی، دانشکده حقوق و الهیات، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

چکیده
دکترین پیرامونی یک استراتژی امنیتی است که توسط دیوید بن گوریون، اولین نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، در دهه 1950 میلادی تدوین شد. هدف اصلی این دکترین ایجاد ائتلاف‌ها و روابط دوستانه با کشورهای غیرعرب در خاورمیانه برای تامین امنیت این رژیم بود. رژیم صهیونیستی تلاش کرد تا روابط خود را با کشورهای غیرعرب که در نزدیکی آن قرار دارند مانند ایران (پیش از انقلاب 1979)، ترکیه و اتیوپی تقویت کند. با تغییرات ژئوپلیتیکی در منطقه و تغییر اولویت‌های امنیتی این رژیم، به مرور زمان دکترین پیرامونی دچار تغییر شد. رژیم صهیونیستی به تدریج به سمت عادی‌سازی و تقویت روابط با کشورهای عرب مانند مصر در قالب پیمان صلح کمپ دیوید(1978)، اردن (پیمان صلح 1995) و نهایتا امارات متحده عربی، بحرین، سودان و مراکش در قالب پیمان ابراهیم رفت. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین تغییر در دکترین پیرامونی رژیم صهیونیستی به دنبال پاسخ به این پرسش است که چه عواملی موجب تغییر رویکرد دکترین پیرامونی رژیم صهیونیستی با تاکید بر پیمان ابراهیم شده است؟ پژوهش حاضر به روش توصیفی–تحلیلی نگارش شده و با بهره‌گیری از چارچوب نظری جیمز روزنا به دنبال تحلیل و واکاوی ابعاد بیشتر این موضوع می باشد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد متغیر فرد و نقش در تعامل با یکدیگر (نتانیاهو در پست نخست‌وزیری، عامل بین‌الملل (دولت ایالات متحده آمریکا در دوره ترامپ)، عامل حکومتی و عامل جامعوی به ترتیب در این زمینه تاثیرگذار بوده است.

کلیدواژه‌ها

رژیم صهیونیستی
سیاست خارجی
دکترین پیرامونی
پیمان ابراهیم
خاورمیانه

موضوعات

عنوان مقاله English

Examining the effective variables in changing the approach of the Zionist regime's peripheral doctrine (with the emphasis on Abraham Accords)

نویسندگان English

mohammadreza javani 1
mehdi abbaszadeh fath abadi 2
1 Master's student in Political Science, Department of Political Science, Faculty of Law and Theology, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran
2 , Department of Political Science, Faculty of Law and Theology, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran
چکیده English

The Peripheral Doctrine is a security strategy formulated by David Ben-Gurion, Zionist Regime's first prime minister, in the 1950s. The main purpose of this doctrine was to establish alliances and friendly relations with non-Arab countries in the Middle East like Iran (before the 1979 revolution), Turkey and Ethiopia, so that it could maintain its security. With geopolitical changes in the region and changing security priorities, Zionist Regime's peripheral doctrine changed over time. Israel gradually moved towards normalizing and strengthening relations with Arab countries such as Egypt in Camp David Accords (1978). Jordan in a peace treaty(1995) and finally the United Arab Emirates, Bahrain, Sudan and Morocco in the form of the Abraham Pact. The present research aims to investigate and explain the change in Zionist Regime's peripheral doctrine, and seeks to answer the question, what factors have caused the change in Israel's peripheral doctrine with the emphasis on the Abraham Pact? The research is based a descriptive-analytical way and by using the theoretical framework of James Rosena, it seeks to analyze more dimensions of this issue. Findings of the research show that the variable of the individual and the role interacted with each other (Netanyahu in the Role of prime minister), the international factor (the United States of America government during the Trump era), the governmental factor and the societal factor respectively were influential in this field.

کلیدواژه‌ها English

Zionist Regime
Foreign Policy
Peripheral Doctrine
Abraham Pact
Middle East
اسلامی، محسن (1388)، سیاست خارجی رژیم صهیونیستی، تهران: موسسه انتشارات امیرکبیر، چاپ اول. 
بابایی، محمد، میریوسفی، میرعلی (1400)، «تاثیر پیمان صلح آبراهام (ابراهیم) بر مجموعه امنیتی منطقه‌ای خاور میانه»، فصلنامه علمی مطالعات فرهنگ دیپلماسی، دوره 1، شماره 1. 
برهانی، سید هادی، حسینی، سید حامد(1400)، «راهبرد امنیت ملی رژیم صهیونیستی در مواجهه با تهدیدات محیط پیرامونی»، فصلنامه مطالعات بنیادین وکاربردی جهان اسلام، سال سوم، شماره هفتم. 
تبارسوته، محمد سلمان، مهرورز، عباس (1399)، «تأثیرسیاست خارجی آمریکا (ترامپیسم) در قبال رژیم صهیونیستی بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران»، فصلنامه راهبرد سیاسی، سال چهارم، شماره 1.
رجبی، محمد (1400)«راهبردهای نظامی و امنیتی رژیم صهیونیستی در محور مقاومت (مورد مطالعه: سوریه)»، مطالعات بیداری اسلامی، سال 3، دوره 21.
شادمانی، مهدیه، یزدانی، عنایت الله (1397)، «دکترین اتحاد پیرامونی و امنیت رژیم صهیونیستی»، فصلنامه مطالعات سیاسی، سال دهم، شماره 40.
شریده، محمد (1378)، رهبران رژیم صهیونیستی، مترجمان: بیژن اسدی و مسعود رحیمی، تهران: انتشارات کویر.
شفیعی سیف‌آبادی، محسن (1403)، «نقش رژیم صهیونیستی در تنش‌های ایران-آذربایجان و بایسته‌های رویکرد دفاعی ایران»، مطالعات بیداری اسلامی، دوره 13، شماره 1.
عطایی، فرهاد، کوزه گر کالجی، ولی (1391)، «تاملی بر سیاست خارجی جمهوری ازبکستان از منظر نظریه پیوستگی»، فصلنامه اسیای مرکزی و قفقاز، شماره 78.
قادری، حاجت، جودی، حسین، حیدریان، سجاد (1399)، «تبیین ژئوپولیتیکی بازساخت ریملند در چارچوب صلح ابراهیم»، فصلنامه آمایش سیاسی فضا، دوره3، شماره1. صص16.
ملکی، محمدرضا، محمدزاده ابراهیمی، فرزاد (1399)، «چشم انداز صلح خاورمیانه در سایه عادی‌سازی روابط رژیم صهیونیستی و جهان عرب»، فصلنامه مطالعات بین‌المللی، دوره 17، شماره 3.
نصر اصفهانی، محسن، رنجبر، محمدرضا، کاظمی، احمد (1401)، «بررسی عادی‌سازی روابط اعراب و رژیم اشغال‌گر فلسطین و پیامدهای آن بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران»، مطالعات بیداری اسلامی، دوره 11، شماره 3.
Bialer, U. (1990), Oil and the Arab-Israeli Conflict 1948-63, St Antony's/Macmillan Series. 
Goren, Nimrod, (2021),“ With Netanyahu gone, the Abraham Accords will not only survive, they might even flourish”, June 24, https://www. mei. edu/publications/netanyahu-gone-abraham-accords-will-not-only-survive-they-might-even-flourish. 
Guzansky, Yoel and Feuer, Sarah (2021), The Abraham Accords at One Year: Achievements, Challenges, and Recommendations for Israel, Institute for National Security Studies (INSS). 
Herzog, Michael (2020), “New IDF Strategy Goes Public”, https://www. washingtoninstitute. org/policy-analysis/new-idf-strategy-goes-public.
Israel Exports to United Arab Emirates, (2022), Trading Economics, Retrieved from https://tradingeconomics. com/israel/exports/united-arab-emirates. 
Kimhi, S., Yehoshua, S. (2017), “Behavior Analysis of Benjamin Netanyahu in 1999 and 2017: What has Changed?”, Ann Psychiatry Ment Health, 5(5).
Melman, Y. (2020, August 25), “Why Netanyahu Keeps his Cabinet in the Dark about Israel’s most Delicate Decisions”, Haaretz, Retrieved from https:// www. haaretz. com/ opinion/. premium-why-netanyahukeeps-his-cabinet-in-the-dark-about-israel-s-most-delicate-decisions1. 9097453.
Nazilinska, Karolina, (2020), “Israel's Peripheral Doctrine: Prospects for Definition and Studying the procedure of foreign policy”, Journal of political science, modern history, international relations, security studies, No. 2. 
Norlen, T., Sinai, T. (2020), “The Abraham Accords – Paradigm Shift or Realpolitik?”, The George C. Marshall European Center for Security Studies, No. 064, Retrieved from: https://www. marshallcenter. org/en/publications/securityinsights/abraham-accords-paradigm-shift-or-realpolitik.
Rosenau, James, (1971), “The National Interest”, in: Scientific Study of Foreign Policy, New York: The free press.
Saba, Y. (2021), “UAE Seeks $1 Trillion in Economic Activity with Israel by 2031”, Reuters, Retrieved from https://www. reuters. com/world/middle-east/uae-aims-1-trillion-activity-with-israel-by-2031-2021-09-14.
The Washington Post,9/11/ 2021.
Times of Israel, 5/6/2020.
Totten, Michael James (2016), “The New Arab–Israeli Alliance”, World Affairs, 179 (2): 28–36. doi:10. 1177/0043820016673779. JSTOR 26369507. S2CID 151328992.

صفحه اصلی

راهنمای نویسندگان

ارسال مقاله

داوران

تماس با ما