جایگاه محور مقاومت در دیپلماسی جهانی ومنطقه ای جمهوری اسلامی ایران ( 2006 -2020)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

چکیده
با پیروزی انقلاب اسلامی ایران ، مسأله فلسطین و حمایت از بحرین و همچنین حضور فعالانه در عراق و سوریه با هویت بخشی به محور مقاومت این سوال مطرح می گردد که محور مقاومت چه جایگاهی در دیبلماسی جهانی و منطقه ای جمهوری اسلامی در برابر غرب داشته است؟(مسئله)فرضیه این پژوهش بر این مبنا استوار است که با توجه به هویت بخشی جمهوری اسلامی ایران به محور مقاومت در چارجوب راهبردی سیاست خود باعث بهم ریختگی نقشه آمریکا در غرب آسیا، شکست شرکای منظقه ای آمریکا از جمله عربستان و اسرائیل که نتیجه آن تقویت دیپلماسی جمهوری اسلامی در جهان و منطقه می باشد.(فرضیه)در این پژوهش تلاش گردیده است با روش توصیفی-تحلیلی در چارچوب تئوریک مکتب کپنهانگ و مجموعه امنیتی بوزان با هدف تعیین تاثیر تقویت محور مقاومت بر دیپلماسی خارجی جمهوری اسلامی ایران پرداخته شود (روش)نتایج حاکی از این تحقیق نشان می دهد که جمهوری اسلامی ایران توانسته است در این چند دهه با صدورانقلاب شیعی خود و همچنین رهبری محورمقاومت ،هژمون شَکل گرفته آمریکا در جهان و نظم امنیتی که غرب و آمریکا در منطقه دنبال می کنند را به چالش بکشد و آن را متزلزل نماید . (یافته ها)

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

The emergence of the axis of resistance in the Jahani diplomacy and the region of the Islamic Republic of Iran (2006-2020)

نویسنده English

mohammad mahmoudiGahsareh
Assistant Professor, Department of Political Science, Payam Noor University, Tehran, Iran
چکیده English

Check it:

With Pirozi, the Islamic coup in Iran, the issue of Palestine, and the protection of Bahrain, there is an effective presence in Iraq and Syria, with my identity, there is an axis of resistance. This is a question that has been raised. This is an axis of resistance that is coming to diplomacy in Jahan. And the region of any Islamic republic in Berber, west of Dashta Est? (Question) Hypothesis: Where is the building of the Islamic Republic of Iran directed by it? There is an axis of resistance in the region That is, America as a result of Arabistan and Israel. Strengthening Islamic republican diplomacy in Jahan and the May Bashid region With the aim of determining the impact of strengthening the axis of resistance to foreign diplomatic relations between the Islamic Republic of Iran and Iran ( What are the results of this investigation because the Islamic Republic of Iran has become a Tunisian state, with the emergence of a Shiite coup and a monastic axis of resistance that has become a form of America’s influence and security systems There is nothing wrong with the West and America in the Dunbal area. It's hard and loud, and it's shaking. (Yafa ha)

کلیدواژه‌ها English

Diplomacy
axis of resistance
foreign policy of the Islamic Republic of Iran
links between sects
ideology
امیری، رضا، صالحی، مختار، عارفی، عصمت (1399). «راهبرد اروپا در قبال تحولات سوریه-مطالعه موردی انگلستان و فرانسه 2018-2011». دو فصلنامه سیاست و روابط بین الملل، سال سوم، شماره پنجم.
اخوان کاظمی، شاهملکی، مسعود و حامد (1400). مؤلفه‌های مقاومت در فرهنگ سیاسی جنبش انصارالله یمن. مطالعات سیاسی جهان اسلام، دوره 10، شماره 1.
امینیان، بهادر (1396). به کارگیری زور به عنوان ابزار سیاست خارجی امریکا معضل فراروی ترامپ. فصلنامه اول. سال اول. شماره صفر.
ایزدی، جهانبخش (1392). آسیب شناسی دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران. تهران، موسسه ابرارمعاصر تهران.
باقری، محسن، امیدی، علی، یزدانی، عنایت الله (1400). تأثیر محور مقاومت بر عمق استراتژیک جمهوری اسلامی ایران. مطالعات سیاسی جهان اسلام. دوره 10، شماره 2.
بوزان، باری (1378). مردم، دولت، هراس. ترجمه پژوهشکده مطالعات راهبردی، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
پوراحمدی، حسین، (1390). «تأثیر اهداف راهبردی آمریکا در خاورمیانه بر منافع جمهوری اسلامی ایران». پژوهشکده تحقیقات راهبردی.
جعفری، سیداصغر (1392). دیپلماسی دفاعی در اندیشه‌های امام خامنه‌ای. تهران یاران شاهد.
جعفری ولدانی، اصغر (1382). روابط خارجی ایران بعد از انقلاب اسلامی. تهران، انتشارات آوای نور.
جمشیدی و همکاران (1401). استراتژی جمهوری اسلامی ایران در قبال کشورهای محور تحت نفوذ در جهان اسلام از منظر رئالیسم تدافعی (واکاوی بحران عراق و سوریه). فصلنامه بیداری اسلامی، سال یازدهم، شماره یکم (پیاپی 23).
حسینی خامنه‌ای، مجموعه بیانات در سایت رهبری.
موسوی خمینی، روح الله (1361). صحیفه نور، جلد 21، تهران، انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
روستایی، مجتبی (1397). «تبیین آینده سیاست اتحادیه اروپا در خاورمیانه». مرکز بین المللی مطالعات صلح.
دهشیری، محمدرضا و غفوری مجتبی، (1394). الزامات راهبردی جمهوری اسلامی ایران در قبال سیاست‌های خاورمیانه‌ای جدید آمریکا. نشریه: سیاست‌های راهبردی و کلان دوره:3، شماره 12.
سلیمی، حسین، شریعتی، مجتبی (1393). منافع ملی جمهوری اسلامی ایران، تداوم یا انقطاع حمایت از نظام کنونی سوریه. فصلنامهٔ سیاست دفاعی، ش 89، زمستان 93.
شفیعی، نوذر، مرادی، احمد (1388). «تأثیر جنگ 33 روزه لبنان بر موقعیت منطقه‌ای ایران». فصلنامه تحقیقات سیاسی بین المللی دانشگاه آزاد شهرضا، دوره یک، شماره یک.
شوقی، حسنعلی (1397). راهبرد سیاست خارجی ج. ا. ایران در مقابله با گروههای تکفیری یمن، عراق و سوریه. مجله بین المللی پژوهش ملل، دوره چهارم، شماره 37.
طاهری، محمد (1394). «بررسی سیاست خارجی فرانسه در چارچوب نظریه قدرت هوشمند با تاکید بر مداخله این کشور در بحران سوریه». دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی.
عبدالله خانی، علی (1386). رویکردها و مدل‌های امنیتی معاصر. تهران: موسسه بین المللی مطالعات و تحقیقات.
عزیزی، حمیدرضا، نجفی، مصطفی (1396). آینده شراکت ایران و روسیه در بحران سوریه. فصلنامه رهیافت‌های سیاسی و بین المللی، سال نهم، شماره 2.
علی پور، قیطاسی، سجاد، (1396). آینده پژوهی بحران سیاسی- امنیتی سوریه بر پایه سناریو نویسی. فصلنامه پژوهش‌های سیاسی جهان اسلام، سال هفتم، شماره چهارم.
عباسعلی عمید زنجانی، (1399). فقه سیاسی: حقوق تعهدات بین المللی و دیپلماسی در اسلام. انتشارات سمت.
صادقی، سیدشمس الدین و کامران لطفی (1394). «مواضع جمهوری اسلامی ایران درقبال بحران سوریه». فصلنامه جستارهای سیاسی معاصر، شماره 15، بهار.
صدوقی، مرادعلی (1383). نسبت دیپلماسی نظامی و سیاست خارجی. فصلنامه اطلاعات راهبردی.
طاهایی، سید جواد (1388). خاورمیانه جدید: چشم اندازهای وسیع روابط ایران و سوریه. تهران: مرکز تحقیقات استراتژیک.
فرازی، مهدی و سیدجلال، دهقانی (1391). بیداری اسلامی و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه مطالعات انقلاب اسلامی ایران، سال نهم، شماره 28.
قاسمیان، روح الله (1392). کنکاشی در تحولات سوریه ریشه‌ها، بازیگران و پیامدها. چاپ اول. تهران، موسسه مطالعات غرب آسیا و آفریقا.
کرمانی عسکری، محمد، معین آبادی، حسین (1400). «بررسی مجموعه امنیتی خاورمیانه و شناخت ائتلاف‌ها و تهدیدها با تأکید بر نقش ائتلاف محور مقاومت در مناسبات آن مجموعه». فصلنامه علمی مطالعات بیداری اسلامی، سال دهم، شماره دوم.
متقی، ابراهیم و سلطانی، اسماعیل (1391). «سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران نسبت به عراق و تأثیر آن بر جایگاه منطقه‌ای ایران». فصلنامه دانش سیاسی و بین المللی، سال دوم، شماره پنجم.
محمدی، منوچهر (1384). بازتاب جهانی انقلاب اسلامی. فصلنامه تخصصی مطالعات انقلاب، شماره 2.
محمودی رجا، باقری، علی، راوش، بهنام (1397). بررسی محور مقاومت و آینده نظام سلطه با استفاده از نظریه نظام جهانی. دو فصلنامه علمی-ترویجی مطالعات بیداری اسلامی، سال هفتم، شماره چهارده.
محمودی، زکریا و همکاران (1397). بررسی محور مقاومت و آینده نام سلطه با استفاده از نظریه نظام جهانی. فصلنامه بیداری اسلامی، سال هفتم، شماره چهارده، پاییز و زمستان.
مرادی، اسدالله، شهرام نیا، امیرمسعود (1394). بحران سوریه و امنیت منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه پژوهشهای راهبردی سیاست، سال چهارم، شماره 15.
ملکی عزین آبادی، روح الله؛ دارابی، سیاوش، آمریکا و سلفی گری در خاورمیانه؛ از قدرت سخت تا بینش هوشمند. سیاست خارجی پاییز 1393، سال بیست و هشتم - شماره 3.
منتظران، جاوید، قربانی، سعید (1396). سناریوی پیش روی آینده عراق و تحلیل دورنمای حقوقی بین المللی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه مطالعات راهبردی سیاست گذاری عمومی، دوره 7، شماره 24.
نصری، قدیر (1381). مکتب کپنهاگ مبانی نظری و موازین عملی. فصلنامه مطالعات دفاعی و امنیتی، شماره 3.
نصری، قدیر (1389). سه فرمول کلیدی برای درک منطق منازعه در خاورمیانه. دیدگاه باری بوزان. دریافت شده: http://fc.merc.ir.
واعظی، محمود (1385). اروپا و مسئله امنیت در خاورمیانه. فصلنامه راهبرد، شماره 41.
وزیریان، امیرحسین، گل محمدی، ولی، علیزاده، علی (1400). ارزیابی نقش محور مقاومت در بازدارندگی ناهمطراز ج.ا.ایران در برابر سیاست مهار آمریکا. فصلنامه علمی راهبرد دفاعی، سال نوزدهم، شماره 74.
ولایتی، علی اکبر، (1376). تاریخ سیاسی جنگ تحمیلی عراق علیه ایران. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
Borshchevskaya, Anna. (2018). Russia’s Goals Go beyond Damascus. Middle East.
Buza, Barry and Waever, DeWade. (1998). Regional and Power Structure of International Security. New York: Cambridge University Press.
Gaddis, John Lewis. (2004). Surprise, Security, and the American Experience. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Guzansky, Yoel. (2011). “Saudi Activism in a Changing Middle East”. Strategic Assessment, Vol. 14, No. 3.
Matthiesen, Toby., Mabon, Simon., Lefevre, Renad, Mansour, Raphaël. (2018). Sectarianism in the Middle East. Belgium: The European Parliament's Sub-Committee on Security and Defence.
Missiroli, Antonio. (2016). The EU and the World: Players and Policies Post-Lisbon – Handbook. EUISS, Paris.
Muthanna, KA. (2011). “Military Diplomacy”. Journal of Defense Studies, Vol. 5, No. 1: 1.
Perez, Aida M. (2015). Coercive Diplomacy in the 21st Century: A New Framework for the "Carrot and Stick". University of Miami, Princeton University Press.
Sutherlin, John W. (2013). The Syrian Dilemma: a U.S. led Invasion or a U.N. Sponsored Resolution. International Journal of Humanities and Social Science, Vol. 3 No. 1.
Willard, James E. (2006). Military Diplomacy: An Essential Tool of Foreign Policy at the Theater Strategic Level. School of Advanced Military Studies, Command and General Staff College. World History. Palgrave Macmillan.
Chorley, Matt. (2015). “Cameron Under Pressure Over Claim of 70,000 Anti-ISIS Fighters in Syria As He Pushes for MPs to Back Airstrikes”. Available at http://www.dailymail.co.uk.
Diplomatie. (2016). “La France mobilisee face a la crise syrienne: comprendre les enjeux de la reunion ministerielle du groupe des pays 'affinitaires' sur la Syria”. Retrieved from http://www.diplomatie.gouv.fr.
Economist. (2013). “France constrained and deeply divided over military action Syria”. American presidents. Retrieved from www.economist.com.
Kozak, Chris. (2017). The Strategic Convergence of Russia and Iran. Retrieved from www.understandingwar.org.
Kozhanov, Nikolai. (2016). Marriage of Convenience: Prospects for Russian-Iranian Relations. Carnegie Moscow Center.