تبارشناسی الگوی یهودی-صهیونیستی نسلکشی در برابر مقاومت مومنانه (مطالعه تطبیقی وقایع اُخدود و غزه)
دوره 14، شماره 2، تابستان 1404
محمدرضا زارع خورمیزی
چکیده نسل کشی یکی از ابزارهای قدرت های ظالم برای در هم شکستن مقاومت های مومنانه بوده است و این جنایت به اندازه ای مردود است که همان ها سعی کرده اند خود را قربانی آن بدانند حال سوال اینجاست که در تبار شناسی نسل کشی توسط حاکمان یهودی در دو واقعه تاریخی اخدود و وقایع معاصر غزه چه وجوه شباهتی وجود دارد ؟(مساله) این پژوهش از روش توصیفی-تحلیلی و دادههای تاریخی ، تفسیری و خبری استفاده کرده وچارچوب تحلیلی آن بر اساس تفسیر سوره اخدود و کنوانسیون منع نسلکشی تنظیم شده است.(روش) نتایج تحقیق نشان میدهد که وقایع اخدود و غزه، هر دو نمونههایی از نسلکشی هستند که با هدف نابودی کامل یا بخشی از یک جامعه مومن به یکی از ادیان مسیحیت و اسلام هر دو توسط حاکمان یهودی با انگیزههای سیاسی ایجاد شده اند در واقعه اخدود، این قصد از طریق گودالهای آتش و سوزاندن مومنان مسیحی به اجرا درآمد و در غزه، از طریق محاصره ، بمباران و کشتار بیسابقه غیر نظامیان انجام شد که هردو تحت مصداق نسل کشی بوده که هم در سوره اخدود و هم در کنوانسیون منع نسلکشی مورد تقبیح قرار گرفته است این دو واقعه نشان می دهند مومنان هم در مسیحیت و هم در اسلام مورد جنایت سازمان یافته صاحب منصبان یهودی بوده اند ولی مقاومت مومنانه آنان به ناکامی سردمدران نسل کشی منتهی شده است.(یافته ها )

