فصلنامه علمی مطالعات بیداری اسلامی

چکیده درکشورهای آمریکای‌لاتین طی دهه‌های1960و1970 جریانی ‌از الهیات درکلیسای‌کاتولیک شکل‌گرفت که بواسطه جهت‌گیریش برآن نام اِلهیات رهایی‌بخش نهاده ‌شد. مضمون اصلی این الهیات عطف توجه ‌به مسایل فَقر و تُهیدستی اکثریت عظیم مردم آمریکای لاتین و سلطه‌پذیری و وابستگی کشورهای این منطقه بود. بسیار جلوتر از ‌این به‌شیوه‌ای مشابه در کشورهای ‌اسلامی بویژه کشورِما نهضتی در بیداری و اصلاح دینی شکل‌گرفت که اساساً در میان متفکران دینی و حوزه‌های علوم دینی شکوفا‌ شد و رشدکرد که ‌می‌توان آن‌را نیز الهیات رهایی‌بخش تعبیرکرد. پرسش این‌ مقاله آن‌‌است که‌ چه تشابهاتی بین این‌دو جریان قابل مشاهده ‌است و بویژه وجه ‌مهم تمایز الهیات رهایی‌بخش شیعی با اِلهیات ‌رهایی‌بخش آمریکای لاتین را چگونه می‌توان تبیین کرد?(مسئله). این تحقیق با مطالعه این‌دو جریان و تأمل درباب آن‌ها، این فرضیه را قابل طرح دانست که با‌‌‌وجود تشابهات بسیار میان این‌دو، اِلهیات رهایی‌بخش شیعی به‌‌سبب مختصات وجود‌شناسی‌اش که معطوف‌به نظام ولایی وسرانجام ولایت ظاهری و باطنی فقیه است، از‌ شرایط منحصربه‌فردی برای تبدیل‌شدن به‌یک ایدئولوژی انقلابی برای بَسیج عمومی جهت تحقق عَملی آرمانِ‌ رهایی برخوردار است(فرضیه)؛مقاله با رویکرد تحلیلی و تکیه‌‌بر رهیافت اِنتقادی به اثبات این ‌دعوی پرداخته است(روش).